Δεν είναι η πρώτη φορά.
Και αυτό είναι το πρόβλημα.
Η παραλιακή Αντώνη Τρίτση μετατράπηκε ξανά σε υδάτινο φράγμα. Όχι σε δρόμο. Σε φράγμα.
Η κυκλοφορία διακόπηκε.
Οι πεζοί εγκλωβίστηκαν.
Οι πολίτες βρέθηκαν να αναζητούν περάσματα μέσα από λιμνάζοντα νερά.
Μιλάμε για τον πιο κεντρικό, πιο προβεβλημένο άξονα της πρωτεύουσας της Κεφαλονιάς.
Και αυτό συνέβη με βροχή. Όχι με κατακλυσμό.
ΟΤΑΝ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΛΕΟΝ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ
Τα ακραία καιρικά φαινόμενα δεν είναι πλέον απρόβλεπτα. Είναι γνωστός κίνδυνος.
Η αντιπλημμυρική θωράκιση δεν είναι πολυτέλεια. Είναι βασική υποχρέωση.
Αν μια πόλη παραλύει στην πρώτη έντονη βροχόπτωση, τότε το ερώτημα δεν είναι αν “έβρεξε πολύ”.
Το ερώτημα είναι:
-
Έγιναν τα απαραίτητα έργα;
-
Έγιναν οι απαραίτητες παρεμβάσεις στα δίκτυα ομβρίων;
-
Υπήρξε τεχνικός επανέλεγχος των υποδομών;
-
Υπήρξε στρατηγική πρόληψης ή απλώς διαχείριση μετά το συμβάν;
Η εικόνα της παραλιακής δεν δείχνει προετοιμασία. Δείχνει έκθεση.
Η ΒΙΤΡΙΝΑ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ
Η παραλιακή Αντώνη Τρίτση είναι το “πρόσωπο” της πόλης.
Και το πρόσωπο αυτό, κάθε φορά που βρέχει, ραγίζει.
Μια πόλη δεν κρίνεται όταν έχει ήλιο.
Κρίνεται όταν δοκιμάζεται.
Και το Αργοστόλι δοκιμάζεται επαναλαμβανόμενα — με το ίδιο αποτέλεσμα.
Δεν πρόκειται για ένα σημείο που παρουσίασε δυσλειτουργία.
Πρόκειται για κεντρικό άξονα που μετατρέπεται σε ζώνη κινδύνου.
Αυτό δεν είναι αισθητικό πρόβλημα. Είναι λειτουργικό πρόβλημα.
Η ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΗΘΙΣΤΕΙ
Το πιο ανησυχητικό δεν είναι το νερό.
Είναι η σταδιακή αποδοχή.
Όταν οι πολίτες αρχίζουν να θεωρούν “φυσιολογικό” να πλημμυρίζει η πρωτεύουσα.
Όταν η δυσλειτουργία γίνεται καθημερινότητα.
Όταν η επανάληψη δεν προκαλεί πλέον σοκ.
Η αυτοδιοίκηση δεν υπάρχει για να εξηγεί γιατί συμβαίνουν τα προβλήματα.
Υπάρχει για να διασφαλίζει ότι δεν θα επαναληφθούν.
Και όταν επαναλαμβάνονται, η ευθύνη είναι παρούσα.
ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΔΕΝ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ — ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΛΟΓΟΔΟΣΙΑ
Δεν πρόκειται για προσωπική στοχοποίηση.
Πρόκειται για θεσμική αξιολόγηση.
Ο δήμαρχος είναι ο επικεφαλής της διοίκησης.
Η δημοτική αρχή έχει τη διαχείριση των υποδομών.
Οι τεχνικές υπηρεσίες υπάγονται σε συγκεκριμένη εποπτεία.
Όταν μια πόλη πνίγεται, δεν φταίει ο ουρανός.
Η ευθύνη δεν είναι μεταφυσική. Είναι διοικητική.
Αν υπάρχουν έργα σε εξέλιξη, πρέπει να παρουσιαστούν με διαφάνεια.
Αν υπάρχουν καθυστερήσεις, πρέπει να εξηγηθούν.
Αν υπάρχουν λάθη, πρέπει να διορθωθούν.
Αυτό λέγεται λογοδοσία.
ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ
Το Αργοστόλι δεν είναι χωριό. Είναι πρωτεύουσα νησιού με τουριστική και οικονομική σημασία.
Αν η πρωτεύουσα δεν μπορεί να διαχειριστεί την απορροή του νερού της, τότε τίθεται σοβαρό ζήτημα σχεδιασμού.
Δεν πρόκειται για μια “κακή μέρα”.
Πρόκειται για επαναλαμβανόμενη εικόνα.
Και οι επαναλαμβανόμενες εικόνες δημιουργούν συμπεράσματα.
ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΑΙ
Η παραλιακή Αντώνη Τρίτση δεν πλημμύρισε απλώς.
Ανέδειξε:
-
ελλείψεις
-
καθυστερήσεις
-
απουσία αποτελεσματικής θωράκισης
Η πόλη δεν ζητά επικοινωνία. Ζητά υποδομές.
Δεν ζητά εξηγήσεις. Ζητά αποτελέσματα.
Και κάθε βροχή που επαναφέρει το ίδιο σκηνικό, βαθαίνει το ερώτημα:
Υπάρχει πραγματικό σχέδιο για την προστασία του Αργοστολίου — ή απλώς διαχείριση της εικόνας του;
Η απάντηση δεν θα δοθεί με δηλώσεις.
Θα δοθεί στην επόμενη βροχή.
