Για μια ακόμη φορά η πραγματικότητα επιβεβαιώνει αυτό που οι πολίτες της Κεφαλονιάς βιώνουν καθημερινά: η δημοτική αρχή Αργοστολίου υπό τον Δήμαρχο Θεόφιλο Μιχαλάτο έχει μείνει “μετεξεταστέα”. Και όχι σε μία, αλλά σε δεκάδες ενότητες που αφορούν την ποιότητα ζωής των συμπολιτών μας.
Ας είμαστε ξεκάθαροι: δεν πρόκειται για «μικρές παραλείψεις», αλλά για συστηματική αποτυχία στο βασικότερο καθήκον της αυτοδιοίκησης — να διοικεί αποτελεσματικά και να προστατεύει το δημόσιο συμφέρον. Κι αυτό δεν το λέει κάποιος «κακόπιστος» — το αναδεικνύουν αξιολογήσεις πολιτών, ακόμη και επίσημες εφαρμογές του Υπουργείου Εσωτερικών, όπου η δημοτική αρχή απέτυχε σε 16 από τις 21 ενότητες αξιολόγησης.
Όταν η αδυναμία γίνεται πολιτική γραμμή
Αντιμέτωποι με καθημερινά προβλήματα — όπως:
-
Ανεπαρκείς και επικίνδυνες υποδομές πεζοδρομίων,
-
Χώροι στάθμευσης που δεν υπάρχουν παρά τα μεγάλα κονδύλια,
-
Ανεπαρκής διαχείριση των σκουπιδιών και της ανακύκλωσης,
-
Παρόμοια προβλήματα στα σχολεία και σε δομές για παιδιά και ευπαθείς ομάδες,
οι δημότες βλέπουν ένα Δήμο που όχι μόνο δεν λύνει τα ζητήματα, αλλά σταθερά τα εξαφανίζει κάτω από το χαλί, αντί να τα αντιμετωπίσει.
Δεν είναι πολιτική αντιπαράθεση — είναι καθημερινή πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται από την αξιολόγηση και τη σιωπηλή κρίση των πολιτών.
Απουσία προνοητικότητας, όχι απλώς λάθη
Όταν η δημοτική αρχή δηλώνει ότι η κατασκευή αντιπλημμυρικών δικτύων “δεν είναι δουλειά του Δήμου”, αναδεικνύεται όχι απλώς έλλειψη γνώσης, αλλά έλλειψη βούλησης να φροντίσει τον τόπο του. Οι βασικές υποχρεώσεις ενός Δήμου — από τα δικαιώματα πρόσβασης των ΑΜΕΑ μέχρι τις ασφαλείς σχολικές εγκαταστάσεις — δεν είναι “προαιρετικές”. Είναι συνταγματικές και θεσμικές υποχρεώσεις.
Όσο για τις υποσχέσεις για έργα — πολλές εξ αυτών είτε είναι κομμένες “άρπα-κόλλα” χωρίς συνολικό σχέδιο, είτε μένουν στη θεωρία. Τα παραδείγματα με τις πέργκολες της παραλιακής, που ξεκίνησαν με υποσχέσεις αρχιτεκτονικού διαγωνισμού και κατέληξαν σε προχειρότητες, είναι χαρακτηριστικά.
Πολιτική ευθύνη ≠ πολιτική προβολή
Δεν φτάνει να επισκέπτεσαι αγιασμούς στα σχολεία και να φωτογραφίζεσαι στις έναρξες χρονιάς. Η πολιτική ευθύνη μετριέται σε έργα, όχι σε φωτογραφίες. Η συντήρηση των σχολικών κτιρίων, η ασφάλεια των παιδιών και η καθημερινή λειτουργία των δομών δεν είναι «θέματα για δημόσιες σχέσεις». Είναι βασικά καθήκοντα διοίκησης. Όταν αυτά αποτυγχάνουν, η εξήγηση δεν είναι «αντικειμενικές δυσκολίες» — είναι έλλειμμα σχεδιασμού και προτεραιοτήτων.
Η κρίση ανήκει στους πολίτες
Την κρίση δεν την επιβάλλει μια αντιπολιτευτική παράταξη· την εκφράζουν οι ίδιοι οι πολίτες μέσα από αξιολογήσεις και καθημερινές εμπειρίες. Όταν το 75% των ενοτήτων σε επίσημη αξιολόγηση δεν πιάνει ούτε τη βάση, αυτό δεν είναι απλώς αρνητική εικόνα — είναι σαφές μήνυμα ότι η διοίκηση δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της κοινωνίας.
