Ποιον υπηρετεί ο Λυκούδης όταν απολύει ανθρώπους; Σίγουρα όχι την Κεφαλονιά
Καταπέλτης: Ο κ. Λυκούδης, η μικροψυχία και η απανθρωπιά που ξεσκεπάζονται
Ο κ. Γιάννης Λυκούδης, υποψήφιος δήμαρχος και αρχηγός παράταξης στην Κεφαλονιά, «υπερηφανεύεται»—κατά δήλωσή του—ότι με δικές του ενέργειες ακυρώθηκε από τον Επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου η πρόσληψη 16 υπαλλήλων που είχαν ήδη ενταχθεί στις υπηρεσίες. Πρόκειται όμως για ανθρώπους που προσλήφθηκαν νόμιμα, εργάστηκαν, εκπαιδεύτηκαν και στήριξαν την ομαλή λειτουργία των υπηρεσιών —και σήμερα απολύονται, χωρίς δική τους υπαιτιότητα και ως πρόσχημα μικροπολιτικής σπέκουλας.
Η Κεφαλονιά δεν αξίζει έναν τέτοιο υποψήφιο: Λυκούδης και ηθικός ξεπεσμός
Αυτή η επιλεκτική – και ψυχρή – στάση δείχνει όχι μόνο πολιτική ανεπάρκεια, αλλά και βαθιά απανθρωπιά. Δεν πρόκειται για «υπεράσπιση του δημόσιου χρήματος» ή «εξυγίανση» – πρόκειται για στοχοποίηση εργαζομένων που καθημερινά φέρνουν εις πέρας δύσκολες εργασίες για το κοινό καλό. Χρησιμοποιούνται ως πιόνια για επικοινωνιακά παιχνίδια και ψηφοθηρία.
Η ντροπιαστική «αντιπολίτευση» Λυκούδη: Τιμωρεί ανθρώπους, παραλύει τον Δήμο
Ο κ. Λυκούδης εγκαλεί χωρίς ίχνος σεβασμού αυτούς τους ανθρώπους – που δεν είναι «παιδιά» κάποιας παράταξης, αλλά παιδιά της ίδιας κοινωνίας. Και, παρά τα όσα ισχυρίζεται, δεν προτείνει απολύτως τίποτα θετικό για την αναβάθμιση των υπηρεσιών του Δήμου. Αντιθέτως, πανηγυρίζει – με υπερηφάνεια! – για την κατάλυση της σταθερότητας στην τοπική αυτοδιοίκηση. Αν αυτό είναι όραμα, καμία κοινωνία δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο.
Μικροψυχία και άγνοια: δύο όψεις του ίδιου νομίσματος
Η πράξη του κ. Λυκούδη αποκαλύπτει μια βαθιά μικροψυχία και παντελή άγνοια του τι σημαίνει υπεύθυνη αυτοδιοίκηση. Πολιτικός δεν σημαίνει μονάχα να ασκείς αντιπολίτευση· σημαίνει να προτείνεις εναλλακτικές λύσεις, να προστατεύεις την κοινωνία – όχι να την παραλύεις και να την τιμωρείς.
Τι υποδηλώνει, λοιπόν, αυτή η απόλυση των 16 υπαλλήλων; Ότι ένας πολιτικός, σε θέση ευθύνης, επιλέγει να διαλύσει, παρά να στηρίξει. Να αποπέμψει, παρά να ενσωματώσει. Να χρησιμοποιήσει ανθρώπους ως αναλώσιμα, αντί να τους στηρίξει.
Εάν ο κ. Λυκούδης έχει κάποιο όραμα – ας το παρουσιάσει. Εκτός αν το μόνο σχέδιο είναι η αποδόμηση, η ρητορική και οι εύκολες εντυπώσεις.
Και τι θα γινόταν αν… (θα ήταν εφιαλτικό)
Ακόμα και χωρίς καμία πιθανότητα εκλογικού επιτυχίας, ας φανταστούμε (μιλάμε υποθετικά) πως έγινε δήμαρχος ο κ. Λυκούδης. Θα συνεχίσει την ίδια τακτική: απολύσεις, εμπάθεια, εκδικητικότητα. Θα κληθεί η Κεφαλονιά να υποστούμε ένα τέτοιο νοσηρό πείραμα «αντιπολίτευσης στην εξουσία» και «ανελέητης αξιολόγησης» μιας κοινωνίας που μόνο θα υποστεί ζημία, αποδιοργάνωση και κοινωνική ένταση.
Στο πλευρό του Αργύρη Γαβριελάτου
Ο Αργύρης Γαβριελάτος, πρώην πρόεδρος της ΕΔΑΚΙ, μιλώντας επί του θέματος, τόνισε:
«Οι υπάλληλοι αυτοί […] προσλήφθηκαν νόμιμα, εργάστηκαν, εκπαιδεύτηκαν, στήριξαν καθημερινά την ομαλή λειτουργία των υπηρεσιών και σήμερα απολύονται – χωρίς δική τους υπαιτιότητα. Χρησιμοποιούνται ως εργαλείο μικροπολιτικής»
Είναι σαφής: ο κ. Γαβριελάτος δεν κάνει προσωπικές επιθέσεις. Θέτει ένα υπέρτατο ηθικό ερώτημα: μπορεί η τοπική εξουσία να γίνεται λάφυρο μικροπολιτικής και πρόκλησης αδικίας;
Συμπέρασμα–καταπέλτης
-
Ο κ. Λυκούδης επέλεξε επίτηδες την απανθρωπιά: χρησιμοποιεί εργαζόμενους ως διαπραγματευτικό εργαλείο.
-
Η στάση του είναι εντελώς ακατάλληλη για όποιον ισχυρίζεται ότι έχει όραμα για τον τόπο.
-
Η Κεφαλονιά δεν έχει ανάγκη από «πειραματιστές της πολιτικής», αλλά από ανθρώπους υπεύθυνους και με σεβασμό.
-
Οι 16 εργαζόμενοι — νόμιμα προσληφθέντες, αρκετά χρόνια στη βάση του δήμου — αποτελούν θύματα μιας μικροψυχίας που ποτέ δεν τιμά ούτε τον πολιτικό ούτε την τοπική αυτοδιοίκηση.
Η μικροψυχία του Λυκούδη: Απόλυσε 16 ανθρώπους και πανηγυρίζει
Ο κ. Λυκούδης οφείλει δημοσίως να ανακαλέσει, να ζητήσει έστω μια συγγνώμη και να ανακτήσει στοιχειώδη σεβασμό προς τους ανθρώπους. Όχι με συνθήματα και επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, αλλά με πράξεις. Αντίθετα, η συνέχιση αυτής της τακτικής είναι βέβαιο ότι θα αφήσει βαθιές τομές στην εμπιστοσύνη του κόσμου προς την αυτοδιοίκηση — και προς τον ίδιο.
