Η Δημαρχία Μιχαλάτου ως σύμβολο θεσμικής κόπωσης και απουσίας λογοδοσίας

Η Κεφαλονιά είναι ένα νησί που άντεξε σεισμούς, οικονομικές κρίσεις, πανδημίες και ατελείωτες κυβερνητικές εναλλαγές.
Αυτό που δεν φαίνεται πλέον να αντέχει είναι μια δημοτική αρχή που, σύμφωνα με συνεχόμενα δημοσιεύματα τοπικών μέσων, λειτουργεί περισσότερο ως γραφείο τύπου εαυτού της παρά ως πραγματικός θεσμός διοίκησης.

Και όλα αυτά έχουν ένα όνομα:
Θεόφιλος Μιχαλάτος.

Όσα συμβαίνουν — ή δεν συμβαίνουν — στον Δήμο Αργοστολίου έχουν δημιουργήσει μια κρίση χαμηλής έντασης, μια κρίση αόρατη, αλλά διαβρωτική.
Μια κρίση που δεν φαίνεται στα δελτία τύπου, αλλά αποτυπώνεται στις κενές υποσχέσεις, στα ανεκπλήρωτα έργα και στα συνεχή ερωτηματικά που πλέον διατυπώνονται δημόσια.

**Το 322.466,84 € ερώτημα:

Πότε θα μάθει ο Δήμος πού πήγαν τα χρήματα;**

Το δημοσίευμα του KefaloniaPress σχετικά με τον “ψηφιακό μετασχηματισμό” των 322.466,84 € δεν είναι απλώς μια κριτική.
Είναι ένα κόκκινο καμπανάκι.

Το ρεπορτάζ αναφέρει ρητά:

«Τίποτε άλλο δεν έχει υλοποιηθεί».
— KefaloniaPress

Όσα υπόσχεται ο Δήμος περί τεχνολογίας και εκσυγχρονισμού, παραμένουν — πάντα σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα — στην περιοχή του… θεωρητικού.
Κι εδώ γεννάται το αυτονόητο:

• Έργο υπάρχει;

• Ποιες είναι οι παραδοτέες υπηρεσίες;

• Πόσο έχει υλοποιηθεί;

• Πού βασίζεται η δαπάνη;

Οι πολίτες δεν ζητούν προεκλογικά θαύματα.
Ζητούν αποδείξεις.
Και αυτές — δημοσιογραφικά — δεν έχουν παρουσιαστεί.

Εσωτερική διάλυση: Το επεισόδιο που δεν έπρεπε να συμβεί ποτέ

Σε δημοσίευμα της efimeridakefalonia.gr, καταγράφηκε «σοβαρό επεισόδιο» μεταξύ του Δημάρχου και του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου.

Δεν είναι η λεπτομέρεια που σοκάρει.
Είναι η ύπαρξη του γεγονότος.

Σε έναν Δήμο που πνίγεται από ζητήματα καθημερινότητας, από ελλιπείς υποδομές, από έργα που λιμνάζουν, η εικόνα των κορυφαίων θεσμικών παραγόντων να εμπλέκονται σε ένταση αποτελεί από μόνη της σύμπτωμα αποσύνθεσης.

Αν η ηγεσία δεν μπορεί να κρατήσει ψυχραιμία και συνοχή στο εσωτερικό της, πώς μπορεί να διοικήσει το σύνολο;

Όταν οι πολίτες διαμαρτύρονται και το Δημαρχείο μιλά για “παραπληροφόρηση”

Σε άρθρο του KefaloniaLife, η Δημοτική Αρχή, απαντώντας σε πολίτες και δημόσια κριτική, κάνει λόγο για «παραπληροφόρηση».

Ακόμη κι αν το πιστεύει, το μήνυμα που στέλνεται προς την κοινωνία είναι ένα:
Αντί να ακούσουμε, αμυνόμαστε.
Αντί να εξηγήσουμε, κατηγορούμε.

Μια δημοτική αρχή που φτάνει σε σημείο να απαντά στους πολίτες με όρους επικοινωνίας και όχι ουσίας, δεν χάνει απλά την υποστήριξή τους.
Χάνει την εμπιστοσύνη τους.

Μικρά έργα, μεγάλες ανακοινώσεις — αλλά πού είναι το αποτέλεσμα;

Ακόμη και θετικά δημοσιεύματα, όπως εκείνο του inkefalonia για τη δωρεάν δημοτική συγκοινωνία, αναδεικνύουν άθελά τους το κεντρικό πρόβλημα αυτής της δημοτικής αρχής:

Η εικόνα τρέχει πιο γρήγορα από την ουσία.

Γιατί;
Διότι λείπουν:

• στοιχεία κόστους

• στοιχεία βιωσιμότητας

• χρονοδιαγράμματα

• συγκριτικά δεδομένα

• αξιολόγηση αποτελέσματος

Το ότι “ξεκίνησε κάτι” δεν αποτελεί απόδειξη διοίκησης.
Είναι το ελάχιστο.
Η κοινωνία ρωτά: Και μετά; Και πώς; Και με τι κόστος; Και για πόσο;

Η μεγάλη εικόνα: Ένας Δήμος που λειτουργεί με δελτία τύπου αντί για σχέδιο

Τα δημοσιευμένα στοιχεία από τρία διαφορετικά ΜΜΕ (KefaloniaPress, efimeridakefalonia.gr, KefaloniaLife) συγκλίνουν σε ένα δυσάρεστο συμπέρασμα:

Η Δημαρχία Μιχαλάτου παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά μιας διοίκησης κουρασμένης, αδύναμης και αποσυνδεδεμένης από την κοινωνία που οφείλει να υπηρετεί.

Σκέψου τα εξής:

• Σημαντικά κονδύλια αφήνουν πίσω τους ερωτηματικά.

• Τα έργα παρουσιάζονται σε μορφή επικοινωνιακής νίκης, όχι ως ολοκληρωμένες πολιτικές.

• Η συνοχή της διοίκησης κλυδωνίζεται.

• Η σχέση με τους πολίτες φθίνει.

• Η τοπική ενημέρωση καταγράφει όχι απλώς “καθυστερήσεις”, αλλά υποχώρηση λειτουργικότητας.

Όλα αυτά συνθέτουν μια εικόνα που κανείς δήμος δεν μπορεί να αντέξει για πολύ.

**Αυτό που φοβάται σήμερα η Κεφαλονιά δεν είναι η αντιπολίτευση.

Είναι η στασιμότητα.
Και αυτή — παρά τα χαμόγελα και τις φωτογραφίες — έχει όνομα.**

Η διοίκηση δεν είναι PR.
Δεν είναι αναρτήσεις.
Δεν είναι διαγωνισμοί “ποιος θα κόψει την κορδέλα”.

Η διοίκηση είναι αποτελεσματικότητα.
Είναι λογοδοσία.
Είναι παρουσία.
Είναι να λες “να το έργο” — και να υπάρχει.

Και σήμερα, σύμφωνα με όσα δημοσιεύουν τα τοπικά ΜΜΕ, η δημαρχία Μιχαλάτου δείχνει να απέχει πολύ από όλα αυτά.

Η Κεφαλονιά δεν μπορεί να περιμένει άλλο.
Ούτε να ελπίζει σε θαύματα που δεν έρχονται.
Ούτε να στηρίζεται σε εξαγγελίες που δεν έχουν αντίκρισμα.

Η πραγματικότητα είναι εδώ.
Και είναι αμείλικτη.