Επιτέλους! Ο Δήμος Αργοστολίου βρήκε τη λύση στα προβλήματα των πολιτών. Όχι, δεν είναι νέο νοσοκομείο, δεν είναι λιμάνι, δεν είναι λύση για τα σκουπίδια, δεν είναι σοβαρές υποδομές. Είναι 200 μέτρα τσιμεντόστρωση και 210 μέτρα ασφαλτόστρωση στα Σβορωνάτα.
Όταν στο δελτίο τύπου του Δήμου Αργοστολίου, με ημερομηνία 3 Σεπτεμβρίου 2025, διαβάζεις ότι σε εξέλιξη βρίσκεται ένα έργο “βελτίωσης βατότητας” — προσβάσεις, τσιμεντοστρώσεις, κιγκλιδώματα, πινακίδες — και ανακαλύπτεις ότι μιλάμε ουσιαστικά για 210 μ. ασφαλτόστρωση και 200 μ. τσιμεντόστρωση στα Σβορωνάτα, τότε καταλαβαίνεις ότι εδώ υπάρχει πρόβλημα.
Αν κάποιος νόμιζε ότι η καθημερινότητα του Κεφαλλονίτη χρειάζεται γενναίο σχεδιασμό, στρατηγική και σοβαρά έργα, γελιέται. Αρκεί μισό χιλιόμετρο ασφαλτοστρώσεων για να μας πείσουν ότι «το έργο προχωρά». Το λέει άλλωστε και το δελτίο τύπου: «Σε εξέλιξη βρίσκεται…».
Σε εξέλιξη λοιπόν. Μόνο που δεν μας λένε πότε τελειώνει, πώς χρηματοδοτείται, ποιος το ελέγχει και τι ακριβώς θα αλλάξει για τον δημότη. Αλλά ποιος νοιάζεται για λεπτομέρειες; Σημασία έχει να υπάρχει μια ωραία φωτογραφία με φρέσκια άσφαλτο.
Το σενάριο επανάληψης
Η παράσταση είναι γνωστή: ένα δελτίο τύπου με βαρύγδουπες φράσεις, αναφορές σε «βελτίωση προσβασιμότητας», «μείωση επικινδυνότητας» και «διευκόλυνση καθημερινής μετακίνησης». Στην πράξη; Μερικά κιγκλιδώματα, κάποιες πινακίδες STOP και μερικά μέτρα τσιμέντο εδώ κι εκεί.
Ο Δήμος αποδεικνύει ξανά ότι ξέρει καλά το μάθημα της επικοινωνίας: λίγο τσιμέντο, λίγο άσφαλτο και πολλή διαφήμιση.
Η πραγματικότητα
Την ώρα που τα δελτία τύπου μιλούν για «έργα», η κοινωνία βλέπει:
- Δρόμους γεμάτους λακκούβες.
- Έργα που ξεκινούν χωρίς χρονοδιάγραμμα και δεν τελειώνουν ποτέ.
- Έλλειψη στοιχειώδους στρατηγικής για το αύριο.
Αν όλα αυτά βαφτίζονται «πρόοδος», τότε ναι, η Κεφαλονιά πρέπει να είναι πρωτοπόρος σε όλη την Ευρώπη. Γιατί πουθενά αλλού η ασφαλτόστρωση ενός δρόμου λίγων μέτρων δεν παρουσιάζεται ως μεγάλο επίτευγμα.
Πολιτική ουσία ή επικοινωνιακή βιτρίνα;
Κάθε δημότης μπορεί να βγάλει το συμπέρασμά του:
- Έργο δεν υπάρχει.
- Σχέδιο δεν υπάρχει.
- Χρονοδιάγραμμα δεν υπάρχει.
Αυτό που υπάρχει είναι ένα καλοστημένο αφήγημα: να φανεί ότι κάτι κινείται, ενώ στην πραγματικότητα η Κεφαλονιά παραμένει στάσιμη.
Και το ερώτημα
Πόσο ακόμα θα αρκεστούμε σε δελτία τύπου για να πειστούμε ότι «κάτι γίνεται»; Πόσο ακόμα θα βαφτίζουμε την απουσία σχεδίου ως «εξέλιξη έργου»;
Οι πολίτες ξέρουν την απάντηση. Τη ζουν καθημερινά. Και θα την πουν εκεί που πραγματικά μετράει: στην κάλπη.
