Όσο η Κεφαλονιά βυθίζεται σε προβλήματα καθημερινότητας, εγκατάλειψης και δημοσιονομικής αστάθειας, η δημοτική αρχή επιλέγει να ζει στο δικό της παράλληλο σύμπαν. Ένα σύμπαν γεμάτο από «επίσημες αποστολές», ονοματοδοσίες δρόμων και σχέδια για διδασκαλία ελληνικών σε Σέρβους μαθητές, την ώρα που οι Κεφαλονίτες δεν βρίσκουν άκρη με λακκούβες, ανεπαρκείς υποδομές και έναν Δήμο που μοιάζει να λειτουργεί με αυτόματο πιλότο — προς το γκρεμό.
Δεν είναι απλώς αποπροσανατολισμός. Είναι προσβολή στη νοημοσύνη των δημοτών. Και ακόμη περισσότερο: μια χοντροκομμένη απόπειρα χειραγώγησης και δημιουργίας εντυπώσεων, που μόνο σε προεκλογική περίοδο θα μπορούσε να έχει τέτοιο θράσος.
Αποστολές στη Σερβία, φωτογραφίες γεμάτες εθνικά λάβαρα και δρόμοι που βαφτίζονται «Οδός Σάμπατς». Μια διοίκηση που, αντί να κοιτάξει τα προβλήματα της Κεφαλονιάς, προσπαθεί να πουλήσει “διεθνή δράση” για να κρύψει την εσωτερική της αδυναμία. Αλλά οι δημότες δεν ξεγελιούνται τόσο εύκολα πια. Ούτε με φιέστες, ούτε με σημαιάκια.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, τα σενάρια για δημιουργία «μαϊμού κομμάτων», την εμπλοκή συνεργατών του δημάρχου με άλλους υποτιθέμενους «αντιπάλους» και η απόπειρα θολώματος των πολιτικών διαφορών, αποκαλύπτουν ένα καλά στημένο παιχνίδι: να μπερδέψουν, να διαιρέσουν, να θολώσουν τα νερά.
Να πάει ο κάθε ηλικιωμένος στην κάλπη και να μην ξέρει ποιον ψηφίζει και γιατί. Να ψηφίσει όποιον μοιάζει ουδέτερος, ανεξάρτητος ή “καινούργιος” — ενώ πίσω από τη βιτρίνα βρίσκονται οι ίδιοι μηχανισμοί εξουσίας, τα ίδια πρόσωπα, η ίδια λογική διαχείρισης: η λογική του «μοιράζουμε την πίτα», όχι του «δουλεύουμε για τον τόπο».
Και όλα αυτά, με τρόπο μεθοδικό. Γιατί όταν μπαίνει στο υποσυνείδητο του πολίτη ότι “δεν υπάρχει διαφορά” μεταξύ υποψηφίων, ότι “όλοι είναι το ίδιο”, τότε η χειραγώγηση είναι ήδη πετυχημένη.
Όχι, κύριοι. Δεν είναι όλοι το ίδιο. Δεν είναι όλοι πρόθυμοι να κάνουν συμφωνίες πίσω από κλειστές πόρτες. Ούτε να ιδρύουν κόμματα βιτρίνας για να θολώσουν τα νερά. Κι όταν ο λαός δεν ξεχνά ποιοι του φέρθηκαν σαν ανόητο ακροατήριο, τότε η κάλπη μπορεί να γίνει ανατροπή — και όχι σκηνή θεάτρου.
Καιρός να μπει φρένο. Όχι στις αποστολές στο εξωτερικό. Στην υποτίμηση της νοημοσύνης των Κεφαλονιτών.
Κάλεσμα προς τους πολίτες της Κεφαλονιάς
Φτάνει πια. Η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα — είναι συνενοχή. Οι δημότες της Κεφαλονιάς δεν είναι διακοσμητικά στοιχεία, ούτε ανυποψίαστα πιόνια σε πολιτικά παιχνίδια. Ήρθε η ώρα να μπει τέλος στην κοροϊδία, στον εμπαιγμό, στην τακτική του “όλοι είμαστε φίλοι πίσω από τις κουρτίνες”. Να πάρουμε πίσω τον Δήμο. Να απαιτήσουμε διαφάνεια, σοβαρότητα, έργο. Όχι λόγια, όχι σημαιάκια, όχι αεροπορικά εισιτήρια με τα λεφτά μας.
Η Κεφαλονιά ανήκει στους πολίτες της. Όχι σε όσους τη θεωρούν λάφυρο.
